صرع و دستورالعمل های رژیم غذایی

صرع یک ​​بیماری نسبتاً شایع است که می تواند باعث تشنج مکرر یا طولانی شود. این تشنج ها بسته به نوع تشنج و شدت صرع ممکن است احساسات متفاوتی ایجاد کنند. توجه به این نکته ضروری است که هرکسی که دچار تشنج می شود صرع ندارد و همه تشنج ها تکرار نمی شوند. برخی پزشکان به دلیل منفی بودن اصطلاح صرع ، ترجیح می دهند از اصطلاح خنثی تر تشنج استفاده کنند.

دو نوع اصلی تشنج وجود دارد: جزئی یا عمومی. در تشنج جزئی تمرکز وجود دارد و فقط بخش کوچکی از مغز تحت تأثیر قرار می گیرد ، در حالی که در تشنج عمومی بیشتر مغز درگیر می شود. یک تشنج جزئی ساده می تواند باعث تغییر در هوشیاری شود اما نه از دست دادن هوشیاری. تشنج های جزئی پیچیده معمولاً شامل از دست دادن هوشیاری می شود.

شدیدترین و شدیدترین نوع تشنج ، تشنج بزرگ مال است ، یک تشنج عمومی که بر سیستم های حرکتی مغز تأثیر می گذارد و شامل تشنج می شود. تشنج بزرگ با یک فاز تونیک (انقباضات قوی عضلات) و یک فاز کلونیک (حرکات آهسته و تند) مشخص می شود. علاوه بر این ، انواع تشنج شدیدتری وجود دارد ، از جمله تشنج خفیف ، که به عنوان تشنج غیابی نیز شناخته می شود ، که به سادگی می تواند به عنوان خیال پردازی نادیده گرفته شود مگر اینکه تشخیص واقعی داده شود.

صرع می تواند با مشکل دیگری از جمله آسیب به سر ، تومور مغزی ، عفونت مغزی یا سکته مرتبط باشد. با این حال ، کمتر از نیمی از افرادی که مبتلا به صرع یا اختلالات تشنجی تشخیص داده شده اند حتی می دانند که چرا در وهله اول دچار آن شده اند. مهم است که این اختلال شناسایی و تشخیص داده شود تا بتوان درمان را شروع کرد – بدون درمان مناسب ، تشنج ها مکرر می شوند و می توانند شدیدتر شوند. پزشک معمولاً قبل از تشخیص صرع ، سایر اختلالات و بیماری ها را رد می کند ، زیرا می تواند سایر اختلالات را در مراحل خفیف یا اولیه خود تقلید کند.

علائم صرع:

– ممکن است متوجه بوها یا صداهای عجیب شوید. همچنین ممکن است دوبینی داشته باشید.

– می توانید کنترل ماهیچه های خود را از دست بدهید

– می توانید زمین بخورید ، تکان بخورید یا تکان دهید.

– می توانید به فضا خیره شوید و از آن بی خبر باشید.

– می توانی بیهوش شوی.

در بیشتر موارد ، صرع با داروهای طراحی شده برای کاهش یا کنترل تشنج درمان می شود. برخی از داروها ممکن است عوارض جانبی دیگری نیز داشته باشند ، بنابراین پزشک باید انواع مختلف و دوزهای مختلف را آزمایش کند تا کنترل مناسب را با کمترین عوارض جانبی پیدا کند. درمان های دیگری برای اختلالات تشنجی وجود دارد ، از جمله پیروی از رژیم غذایی خاص ، جراحی برای برداشتن بافت آسیب دیده در مغز و کاشت دستگاهی به نام محرک عصب واگ. این امر سیگنال هایی را برای کنترل تشنج به گردن ارسال می کند.

رژیم خاص

رژیم غذایی پیشنهادی پزشکان رژیم کتوژنیک نام دارد که دارای چربی زیاد و کربوهیدرات کم است. با رژیم کتوژنیک ، بدن به طور معمول کربوهیدرات ها را برای انرژی نمی سوزاند ، بلکه چربی ها را می سوزاند. وقتی بدن این چربی ها را می سوزاند ، ماده کربنی به نام کتون تولید می کند. در مورد اختلال تشنج ، گفته می شود که کتون ها به سرکوب فعالیت تشنج کمک می کنند. (حدود 30٪ از کودکانی که رژیم کتوژنیک داشتند کنترل تشنج کامل داشتند ، در حالی که 40٪ دیگر کنترل کافی برای ادامه رژیم را دارند).

رژیم کتوژنیک معمولاً برای مدت دو سال تجویز می شود و سپس کربوهیدرات و سایر مواد مغذی به تدریج دوباره به این مواد افزوده می شود ، به ویژه کلسیم و ویتامین C. رژیم غذایی به دلیل محتوای چربی بالا مورد انتقاد تعدادی از گروه های بهداشتی قرار گرفته است. ، هیچ مشکلی با بیماری قلبی یا عقب ماندگی رشد در کودکان مشاهده نشد. از آنجا که چاقی در دوران کودکی یک مشکل بزرگ است و تعداد زیادی از کودکان مبتلا به دیابت و سایر بیماریهای مرتبط با وزن وجود دارند ، مزایای بالقوه رژیم کتوژنیک باید در برابر خطرات آن سنجیده شود.

سایر ملاحظات رژیم غذایی

کودکان و بزرگسالان مبتلا به اختلالات تشنجی باید سعی کنند از قند مصنوعی به نام آسپارتام در صورت افزایش فعالیت تشنجی اجتناب کنند. آسپارتام باعث ایجاد تشنج در افراد مبتلا به اختلال متابولیک به نام فنیل کتونوری می شود. این اختلال به هضم و استفاده مناسب از اسید آمینه فنیل آلانین اجازه نمی دهد. (فنیل آلانین یک آمینو اسید ضروری است که باید از طریق غذا و مکمل های غذایی تأمین شود. در بدن به اسید آمینه غیر ضروری تیروزین تبدیل می شود).

افراد مبتلا به اختلالات تشنجی نیز ممکن است برخی از عدم تحمل غذایی و حساسیت های غذایی را داشته باشند. در برخی موارد ، این غذاها حتی می توانند به طور کلی باعث ایجاد تشنج شوند. غذاهای رایج که می توانند این واکنش ها را تحریک کنند ، محصولات لبنی هستند ، از جمله پنیر ، مرکبات ، گندم و افزودنی های غذایی مانند تارترازین و بنزوئیک اسید. میزان حساسیت غذایی می تواند در افراد مختلف متفاوت باشد و فرد می تواند این غذاها را هر روز بدون اطلاع از حساسیت آنها به آنها مصرف کند. مهم است که بفهمید آیا آلرژی غذایی وجود دارد که ممکن است باعث تشنج شود یا ممکن است باعث تشنج شود.

مکمل های پروتئینی را می توان در رژیم کتوژنیک توصیه کرد ، اما مکمل های غذایی فقط باید با نظر پزشک شروع شود. یافتن مکمل غذایی مناسب بسیار مهم است ، به خصوص اگر شما نیز دچار عدم تحمل غذایی یا مشکلات دیگر هستید. به عنوان مثال ، پروتئین آب پنیر هنگامی که مشکل عدم تحمل لاکتوز وجود دارد ، هضم آن دشوار است. در این مورد ممکن است پروتئین سویا یا برنج پیشنهادات بهتری باشد. پروتئین برنج ضد حساسیت تلقی می شود و می تواند بهترین راه حل باشد. پروتئین تخم مرغ نیز می تواند به عنوان مکمل قابل قبول باشد. نوارهای پروتئینی را می توان توصیه کرد ، با این حال ، مواد باید با دقت خوانده شوند تا حاوی هیچ کدام از مواردی نباشند که ممکن است برای افراد مبتلا به اختلالات تشنجی مشکل زا باشد.

پزشکان همچنین مکمل ویتامین E را پیشنهاد می کنند ، یک آنتی اکسیدان قوی که با آسیب رادیکال های آزاد مبارزه می کند و با ایجاد اختلال در فعالیت طبیعی سلول های مغزی می تواند فعالیت تشنجی را افزایش دهد. سلنیوم یک ماده معدنی است که در کنترل تشنج نیز مفید است. منابع غذایی خوب سلنیوم شامل قارچ ، کلم بروکلی ، کلم ، ماهی ، سیر ، پیاز و غلات کامل است. اگر لاکتوز مشکلی ایجاد نمی کند ، پروتئین آب پنیر با ارائه آنزیم گلوتاتیون ، یک آنتی اکسیدان مهم برای سیستم ایمنی بدن کمک می کند. اسید فولیک باید شامل شود زیرا برخی از داروهایی که برای درمان تشنج استفاده می شوند می توانند بسیاری از ویتامین های کمپلکس B را تجزیه کنند. اسید فولیک فرم مکمل فولات طبیعی است.